پیدا کردن بازیکن هم سطح و یا هماهنگی با دوستان و آشنایان برای رفتن به بازیهای گروهی، همیشه یکی از پردردسرترین بخشهای تفریح بوده، معمولاً در هر جمعی یک نفر مسئول هماهنگی میشود و نبودن همان یک نفر، مساوی است با لغو شدن کل برنامه!
اما چالش اصلی، دقیقا بعد از هماهنگی و رسیدن به محل بازی شروع میشود. جایی که تفاوت شخصیتها، اخلاقها و سطح مهارت افراد کمکم خودش را نشان میدهد. بعضیها هیجانی و پرانرژیاند، بعضی آرام، بعضی بیش از حد رقابتی و حتی گاهی عصبی. همین تنوع، در بسیاری از مواقع جذاب است و بخشی از لذت بازی را میسازد؛ اما همیشه هم نتیجهی مثبتی ندارد.
در بسیاری از بازیهای گروهی، هم سطح بودن بازیکنها چه از نظر مهارت فنی و چه از نظر روحیه و جدیت اهمیت بسیار زیادی دارد.
همسطح نبودن میتواند کیفیت بازی را پایین بیاورد و حتی باعث نارضایتی، دلخوری یا تنش شود.
وقتی سطح بازیکنها خیلی با هم فاصله داشته باشد، تعادل بازی به هم میخورد.
در چنین شرایطی:
- بعضی افراد بیش از حد تحت فشار قرار میگیرند.
- بعضی دیگر احساس برتری یا بینیازی به تلاش میکنند.
- هیجان و جذابیت بازی کاهش پیدا میکند.
- کمتر کسی از آن تفریح و رقابت احساس رضایت میکند.
به همین دلیل، همسطح بودن یکی از عوامل اصلی لذت، رشد و سلامت فضای رقابتی در بازیهای تیمی است که عدم توجه به آن میتواند اثار مثبت بازی کردن را خنثی و بی تاثیر کند.
تفاوتی ندارد این اختلاف سطح در چه اندازه و در چه شرایطی باشد، چه این تفاوت به شکل سطح پایینتر باشد و چه این تفاوت به شکل سطح بالاتر باشد، میتواند تاثیرات خود را در بازی برگذار شده نشان دهد.
بازی کردن با افرادی که سطحشان بهمراتب پایینتر است، در نگاه اول شاید خوشایند به نظر برسد؛ چون فرد معمولاً برنده میشود و احساس قدرت میکند. اما در واقع، این وضعیت میتواند آسیبزننده باشد.
برخی از پیامدهای هم بازی شدن با افراد ضعیفتر:
- ایجاد حس برتری کاذب
- متوقف شدن رشد فنی
- کاهش ریسکپذیری و فرار از چالشهای واقعی
در این حالت، فرد ناخودآگاه برای خودش یک «پناهگاه امن» میسازد؛ جایی که همیشه برنده است و شکست را تجربه نمیکند. مشکل از جایی شروع میشود که همین هم بازیها پیشرفت کنند و آن جایگاه برتری مطلق از بین برود.
در چنین شرایطی، حتی ممکن است:
- کینهورزی
- تنش
- دعوا
ایجاد شود، چون فرد نمیخواهد جایگاه قبلی خود را از دست بدهد و بجای خوشحالی از رشد بقیه، حس ترس درونش ریشه میزند، زیرا میداند بقیه تشنه ضایع کردن او هستند همین حس های منفی در کنار یک رقابت باعث میشود بجای لذت بردن از بازی، بازی را به یک اتفاق پر تنش و بروز خشم در انسان تبدیل کند.
در واقع پایین بودن سطح یک حس برتری کاذب را به وجود آورده و باعث غرور بازیکن سطح بالاتر میشود که این حس روحیه تیمی در بازی گروهی را نابود میکند.
این موضوع فقط در سطح فردی نیست؛ در سطح تیمی هم میتواند هزینهساز باشد.
وقتی یک تیم، محک جدی نخورد و فقط مقابل تیمهای ضعیف بازی کند، تصور غلطی از تواناییهای خود پیدا میکند.
برای مثال تصور کنید تیمی برای آمادهسازی جام جهانی، فقط با تیمهای بسیار ضعیف بازی دوستانه انجام دهد و پرگل برنده شود. این پیروزیها نهتنها مفید نیستند، بلکه ممکن است باعث غافلگیری و شکستهای سنگین در مسابقات اصلی شوند.
البته این موضوع رو ما به طور کاملا تخصصی در نوشته بازیکن خوب مهمتر است یا تیم خوب؟ بررسی کردیم.
در طرف مقابل، بازی کردن با افرادی که بیش از حد حرفهایتر هستند هم میتواند آسیبزننده باشد؛ بهخصوص اگر این اختلاف سطح ناگهانی و شدید باشد.
از جمله اثرات منفی این حالت:
- سرخوردگی
- کاهش اعتمادبهنفس
- افزایش اضطراب و استرس
- دیده نشدن تلاشها و استعدادها
درست است که همیشه گفته میشود:
«برای پیشرفت، با بهتر از خودت بازی کن»
اما این جمله یک شرط مهم دارد: اختلاف سطح باید منطقی و قابلمدیریت باشد.
وگرنه جز حس ضعیف بودن و پایین تر بودن از همه چیز دیگری ندارد.
بهترین راه رشد در بازیهای تیمی، پیشرفت تدریجی است.
بعنوان مثال سطح تیمی اگر نمره 2 باشد بی منطق است که برای محک خوردن و کسب تجربه تیمی، با سطح 10 بازی کند این تیم میتواند برای انتخاب رقیبی برتر و بالاتر از تیمهای سطح 3 و 4 و یا نهایت سطح 5 انتخاب کند.
این رشد پلهپله:
- انگیزه را حفظ میکند.
- فشار روانی را کاهش میدهد.
- اعتمادبهنفس را تقویت میکند.
- موجب راحتر پیدا کردن عیبها و نقطه ضعفها میشود.
نمونهی این موضوع را حتی در سطح حرفهای هم میبینیم. افزایش تعداد تیمهای جام جهانی به ۴۸ تیم، احتمال برگزاری بازیهای یکطرفه را بیشتر میکند؛ بازیهایی که برای تیمهای قوی محک جدی نیستند و برای تیمهای ضعیف، ممکن است به شکستهای سنگین و آسیب روانی منجر شود.
این همان نقطه عطف تاریخ بازیهای گروهی جهان میباشد، جایی که اسپانسرها به مدیران برگذاری مسابقات فشار آوردند تا با افزایش بازیها، کمیت را به کیفیت ترجیح داده و به مرور از لذت واقعی تماشاگران بکاهند.
اینجاست که جادوی واقعی بازی گروهی اتفاق میافتد.
هم سطح بودن یا نزدیک بودن سطح بازیکنها، عامل اصلی:
- هیجان
- رقابت سالم
- شور و شوق
- کریخوانی جذاب
میباشد.
در این شرایط، همه برای بهتر شدن تلاش میکنند؛ چون نمیخواهند از بقیه عقب بمانند.
شما ممکنه در ابتدا از مهارت و تجربه پایینی برخوردار باشید، اما قطعا بعد از بازیهای زیادی که با هم بازیهای خود انجام میدهید، این مهارت به مرور در شما افزایش یافته و تجربههای بسیار هم در آن بازی بدست میآورید.
نمونهی معروفش رقابت مسی در بارسلونا و رونالدو در رئال مادرید است. نزدیک بودن سطح این دو ستاره باعث شد هر دو رشد بیشتری کنند و در عین حال، رقابتی جذاب برای مخاطبان شکل بگیرد.
وجود بازیکنهایی با سطحهای نزدیک یا ترکیب متعادل از سطحهای مختلف در یک تیم، باعث میشود:
- کمتر کسی احساس ضعف یا برتری مطلق کند.
- بازی منصفانهتر و جذابتر شود.
- همه با لذت بیشتری بازی را تجربه کنند.
این چنین رقابت منصفانه و جذاب و بخصوص برای مخاطب با هیجان بیشتر برگزار میشود.
در بسیاری از بازیهای گروهی، فقط سطح مهارت نیست که کیفیت بازی را تعیین میکند؛ بلکه سبک بازی افراد نیز نقش بسیار مهمی در هماهنگی تیم دارد. ممکن است دو بازیکن از نظر فنی تقریباً همسطح باشند، اما اگر سبک بازی آنها با یکدیگر سازگار نباشد، باز هم تیم دچار مشکل میشود.
سبک بازی به مجموعهای از رفتارها و تصمیمهایی گفته میشود که بازیکن در طول بازی از خود نشان میدهد. برای مثال، بعضی بازیکنها ذاتاً هجومی هستند و دوست دارند دائماً در موقعیت حمله قرار بگیرند. در مقابل، برخی دیگر محتاطتر بازی میکنند و ترجیح میدهند بیشتر در دفاع یا کنترل جریان بازی نقش داشته باشند.
به همین دلیل شناخت سبک بازی همتیمیها اهمیت زیادی دارد. وقتی بازیکنان بدانند هر فرد در چه موقعیتی بهترین عملکرد را دارد، میتوانند نقشهای مناسبتری در تیم بگیرند. این موضوع نهتنها باعث افزایش هماهنگی میشود، بلکه به هر بازیکن اجازه میدهد تواناییهای واقعی خود را بهتر نشان دهد.
از طرف دیگر، شناخت سبک بازی حریفان نیز میتواند به تیم کمک کند استراتژی مناسبتری انتخاب کند. تیمهایی که شناخت بهتری از نحوه بازی یکدیگر دارند، معمولاً تصمیمهای سریعتر و دقیقتری در جریان مسابقه میگیرند.
در نهایت، ترکیب درست سبکهای مختلف بازی در کنار بازیکنهای همسطح، میتواند تجربهای بسیار جذابتر از یک رقابت گروهی ایجاد کند؛ تجربهای که در آن هم هماهنگی تیمی شکل میگیرد و هم هر بازیکن فرصت درخشش پیدا میکند.
همواره بازیکنان زیادی بودند که از هم سطح نبودن هم بازی های خود گله میکردند و آن را یکی از دلایل اصلی کاهش کیفیت بازی و در نهایت لذت خود از بازی میدانستند.
اما برای اینکه بازیکنهای همسطح راحتتر همدیگر را پیدا کنند، شفاف بودن سطح افراد و تیمها اهمیت زیادی دارد. نظر منصفانه دربارهی عملکرد بازیکنها و تیمها، کمک میکند تصویر واقعیتری از سطح هر فرد شکل بگیرد.
در بازی تیم این امکان فراهم شده تا با:
- امتیازدهی
- ثبت نظر و کامنت
سطح بازیکنها و تیمها مشخصتر شود و افراد بتوانند آگاهانهتر برای همبازی شدن تصمیم بگیرند.
بعد از هر تجربهی بازی، حتماً با ثبت نظر خود، به بهتر شدن این فضا کمک کنید.
هم سطح بودن در بازیهای تیمی موضوعی بسیار مهم و تأثیرگذار است؛ موضوعی که:
- کیفیت بازی را بالا میبرد.
- رشد فردی و تیمی را تسهیل میکند.
- از تنش و نارضایتی جلوگیری میکند.
در پلتفرم بازی تیم میتوانید از سطحهای مختلف بازیکنها آگاه شوید و آگاهانه برای هم بازیها و هم تیمیهای خود تصمیم درست بگیرید.
و یادت باشد:
هر آدمی، با هر سطحی از بازی، قابل احترام است.
همهی ما در بعضی چیزها مبتدی و در بعضی چیزها حرفهای هستیم؛
از حرفهایترها باید یاد گرفت و به تازهکارها باید کمک کرد.
تو هم میخوای بازیهای جدید رو تجربه کنی؟
ما اینجا کلی بازی جدید و هم بازی جدید برات داریم ..
بازی تیم میتونه کمکت کنه ..
همین الان وارد بازی تیم شو تا با دنیای جدیدی از بازی مواجه بشی.
